قرار صلح منعقد ساخت و با اين كار هم دين را حفظ كرد و هم مؤمنان را از قتل نجات داد و در اين كار بر طبق آموزش خاصى كه بوسيله‌ى پدرش از پيامبر دريافت كرده بود ، عمل نمود . دوران خلافت رسمى و ظاهرى او هفت ماه و بيست و چهار روز بود . ( 1 ) پس از امضاى قرار داد صلح ، به مدينه بازگشت و در آن شهر اقامت گزيد و خانه‌ى او براى ساكنان و واردان آن شهر ، دومين حرم شد و او خود در اين هر دو حرم ، جلوه‌گاه هدايت و قرارگاه دانش و پناه‌گاه مسلمانان گشت . دور و بر او مردمى از شهرهاى دور دست گرد آمدند براى فهم و شناخت دين و سپس رفتن و قوم خود را از قهر و عذاب بيم دادن . و اينها همان شاگردان و حاملان دانش او و راويان از او بودند . و حسن بن على بخاطر علم و دانش فراوانى كه خدا به دو ارزانى داشته بود و هم بخاطر قدر و منزلت بلندى كه در دل مردم داشت ، تواناترين بشر بود براى پيشوائى امت و رهبر فكرى آنان و درست كردن عقايدشان و متحد ساختن و بهم بستن ايشان . نماز صبحگاه را كه ميخواند ، تا بر آمدن آفتاب در مسجد رسول خدا مىنشست و به ذكر خدا مىپرداخت . بزرگان و برگزيدگان مردم گرد او مىنشستند و او با آنان سخن ميگفت . ابن صباغ ( در كتاب الفصول المهمه ص 159 ) مىنويسد : « مردم گرد او جمع مىشدند و او با سخنان خود عقده‌هاى علمى را مىگشود و ايرادهاى مخالفين را پاسخ مىداد » . چون حج ميگزارد ، در هنگام طواف مردم براى اينكه به او سلام كنند آنچنان ازدحام ميكردند كه گاه نزديك بود خود او پايمال شود !